نوشته بودي بعضي آدم هـا را بـايد قبل از مرگ ديـد . مثلـا حسين پناهـي را ، علي جان صالحـي را . سهراب را . خسـرو شكيبايي را بايد مـي ديدم با آن صداي ِ گرمـش . نوشتـه بودي بعضي آدم ها را بايـد نفـس كشيـد . بايد ثانيه ثـانيه بودنشـان را حـس كـرد . تـو خودت برايـم از همـان آدم هـاي ِ نـابـي . دختـرك ِ مـاه نيـاي مـن ..

* از همه خوب تر اين اسـت كه شـب آشنـايي مـان چـه قدر حرف و خاطره و لبخنـد داشـت . دوستـي هاي ِ يكـهويي اگـر بمـاننـد ،  عطـر ياسشـان بمـانَـد . خـوب انـد . . .